وبلاگ
خیزش و افول خنکسازی مایع
آنچه در اوایل دهه ۲۰۰۰ بهعنوان یک تجربه آزمایشی توسط علاقهمندان آغاز شد، بهسرعت به یک موج پذیرش عمومی تبدیل شد؛ این روند با ظهور خنککنندههای همهکاره (AIO) مقرونبهصرفه و شیفتگی روزافزون فرهنگ گیمینگ به رایانههای پرزرقوبرق، شدت بیشتری یافت.
با این حال، امروزه سلطه خنکسازی مایع کاهش یافته است و بسیاری از اسمبلکنندگان دوباره به سمت خنکسازی بادی بازگشتهاند. در ادامه، بررسی میشود که خنکسازی مایع چگونه به جایگاه برجستهای رسید، چرا دچار افت شد و در چه مواردی همچنان کارآمد است.
خنکسازی مایع در ابتدا بهعنوان پروژهای برای علاقهمندان سختافزاری و مدینگ مطرح بود. در دهه ۲۰۰۰، کاربران مشتاق با استفاده از پمپهای آکواریوم، رادیاتورهای گرمکن و روشهای آزمون و خطا، حلقههای سفارشی میساختند. این کار پرهزینه، حساس و پرریسک بود، اما نتیجه آن دمای پایینتر و دستاوردی چشمگیر محسوب میشد. در آن زمان مونتاژ یک حلقه سفارشی نیازمند دانش تخصصی بود، چرا که هنوز تجهیزات اختصاصی برای خنکسازی مایع رایانه تولید نشده بود.
به مرور، شرکتهایی پدید آمدند که مخزنها، پمپها، لولهها، اتصالات، بلاکهای آب و سایر اجزای لازم را تولید کردند، اما همچنان این فناوری تنها در دسترس گروهی محدود از کاربران حرفهای بود.
در نهایت، شرکتهای بزرگ خنککنندههای همهکاره (AIO) را عرضه کردند که استفاده و نصب آنها تقریباً به آسانی خنککنندههای بادی بود. از این مرحله، خنکسازی مایع بهطور واقعی وارد جریان اصلی بازار شد و خرید آن به اندازه تهیه خنککننده بادی معمولی آسان گردید.
وعده عملکرد برتر
جذابیت اصلی خنکسازی مایع در ارائه عملکرد خنککنندگی بیشتر و نویز کمتر بود. برای مدت زیادی، این فناوری تنها راه دستیابی به سطحی بالاتر از خنککنندگی محسوب میشد.
با افزایش گرمای تولیدی و مصرف انرژی پردازندهها، در بسیاری از موارد استفاده از خنکسازی مایع برای دستیابی به حداکثر عملکرد توربو در پردازندههای ردهبالا ضروری شد. بهویژه در کیسهای کوچک، استفاده از خنککننده بادی قدرتمند امکانپذیر نبود و خنککنندههای AIO این مشکل را برطرف میکردند.
آغاز ترکها در عملکرد
با این حال، دو رکن اصلی خنکسازی مایع یعنی عملکرد بالا و نویز کم، محدودیتها و مشکلات خاصی به همراه داشتند. از جمله این مشکلات میتوان به خرابی ناگهانی پمپ، تبخیر مایع و نشتیهای جدی اشاره کرد. تنها اخیراً برخی مدلهای AIO قابلیت شارژ مجدد پیدا کردهاند، اما سیستمهای حلقه باز سفارشی همچنان نیازمند چرخه نگهداری سالانه و پرزحمت هستند.
علاوه بر این، خنکسازی مایع بهطور کلی بسیار گرانتر از خنکسازی بادی است، هرچند در سطح ورودی AIOها گاهی همپوشانی قیمتی مشاهده میشود.
اگرچه فناوری خنکسازی مایع بهمرور بهبود یافته و بسیاری از نقاط ضعف آن رفع شده است، اما ریسکها و معایب ساختاری همواره بخشی جداییناپذیر از این فناوری باقی خواهند ماند.
بازگشت خنکسازی بادی
در دوران اوج خنکسازی مایع، توسعهدهندگان خنککنندههای بادی دست روی دست نگذاشتند. مواد و طراحیها پیشرفتهتر شد، روشهای تولید ارتقا یافت و فنها کارآمدتر شدند. امروزه خنککنندههای بادی ردهبالا میتوانند از نظر کارایی و نویز با خنککنندههای AIO رقابت کنند، بدون هیچیک از ریسکها و هزینههای جانبی.
برای نمونه، ID-COOLING FROZN A720 یک خنککننده برجی به قیمت ۷۰ دلار است که ظرفیت دفع حرارتی (TDP) آن به ۳۰۰ وات میرسد و دارای دو فن ۱۴۰ میلیمتری است. این خنککننده در سرعتهای متوسط فن بیصدا عمل میکند، توانایی خنکسازی پردازندههای ردهبالا را دارد، قیمت مقرونبهصرفهای ارائه میدهد و تنها نیاز آن گردگیری دورهای است، بدون خطر آسیب ناشی از نشتی مایع.
جایگاه فعلی خنکسازی مایع
این موضوع به معنای حذف کامل خنکسازی مایع نیست. برعکس، این فناوری همچنان در برخی حوزهها جایگاه خود را حفظ کرده است.
علاقهمندان به زیبایی سیستمهای رایانهای همچنان از حلقههای سفارشی برای جلوههای بصری خاص استفاده میکنند. در سیستمهای کوچک، صرفهجویی در فضا توسط خنککنندههای AIO میتواند بسیار مفید باشد. همچنین در مراکز داده، خنکسازی مایع در مدیریت تراکم بالای سختافزار بهعنوان یک گزینه بهینه باقی مانده است.
با این حال، برای اغلب گیمرها و تولیدکنندگان محتوا، خنکسازی بادی بار دیگر به انتخاب اصلی و برتر تبدیل شده است.
ما را در اینستاگرام دنبال کنید
برای خرید محصولات دل کلیک کنید
کندل، عرضه کننده محصولات دل در ایران
برای اطلاع از قیمت لپ تاپ دل کلیک کنید
مانیتور دل | تبلت دل | لوازم جانبی دل
فروش و خدمات دل در ایران
